W s這wach kilku o wydrze, bobrze i wilku

wilk Canis lupus (Linnaeus, 1758)

Pokarm

W ca造m zasi璕u geograficznym wilka g堯wnym pokarmem zim s du瞠 ssaki kopytne, takie jak: jele wirginijski, 這, karibu, jele wapiti w Ameryce P馧nocnej, a w Europie i Azji - jele, dzik, sarna. Latem dieta jest uzupe軟iana mniejszymi ssakami, ptakami, rybami, a tak瞠 owadami, p豉zami, gadami i owocami. Wiosn najcz瘰tszymi ofiarami wilk闚 pada potomstwo du篡ch ssak闚 kopytnych. W Europie najbardziej preferowanymi ofiarami s jeleniowate, ale w zale積o軼i od dost瘼no軼i i zag瘰zczenia populacji kopytnych w danym rejonie w diecie wilk闚 mog dominowa np. dziki, padlina lub zwierz皻a hodowlane. W Polsce, w p馧nocnej cz窷ci zasi璕u, w diecie wilka dominuj jelenie, potem sarny i dziki, a w po逝dniowej cz窷ci zasi璕u, dominuj sarny, potem jelenie i dziki. G堯wnym pokarmem zim s ssaki kopytne. Latem dieta jest uzupe軟iana mniejszymi ssakami, ptakami, rybami, a tak瞠 owadami, p豉zami, gadami i owocami. Wiosn najcz瘰tszymi ofiarami wilk闚 pada potomstwo du篡ch ssak闚 kopytnych. Wilki wybieraj naj豉twiejsze do upolowania ofiary, a wi璚 osobniki stare lub chore oraz samice, samice ci篹arne i m這de. Rzadko poluj na doros貫 dziki, upolowane doros貫 byki jeleni to najcz窷ciej osobniki stare albo m這de. W鈔鏚 saren zar闚no koz造 i sarny s obiektem polowa jednakowo cz瘰to. Dzi瘯i budowie przewodu pokarmowego i metabolizmowi wilki przystosowane s do d逝窺zych okres闚 g這du, si璕aj帷ych nawet do dw鏂h tygodni. Po okresie g這du w momencie upolowania ofiary wilk jest w stanie zje嗆 na raz do 10-15 kg mi瘰a. Przyjmuje si, 瞠 w naturze 鈔ednie dzienne zapotrzebowanie pokarmowe to ok. 2-4 kg mi瘰a na osobnika. Po upolowaniu ofiary wilki zjadaj wi瘯szo嗆 dost瘼nego mi瘰a, rozpoczynaj帷 od mi窷ni przez wn皻rzno軼i, po ofierze pozostaje kr璕os逝p, g這wa i fragmenty sk鏎y. Cz瘰to z resztek ofiar wilk闚 korzystaj inne zwierz皻a jak kruki, lisy, dziki, inne ptaki drapie積e, mniejsze ssaki i ptaki. W niekt鏎ych rejonach wilki zakopuj cz窷 upolowanej ofiary i odnajduj mi瘰o p騧niej.


Regulacja populacji ofiar i selekcja.

Wilki jako drapie積iki w nienaruszonym ekosystemie mog造by odgrywa rol regulatora liczebno軼i populacji kopytnych, ale w Polsce populacja kopytnych jest na tyle du瘸 w por闚naniu z liczebno軼i populacji wilk闚, 瞠 ich wp造w na ssaki kopytne w wi瘯szo軼i rejon闚 jest znikomy. Je郵i chodzi o selekcj ofiar, wilki optymalizuj sw鎩 wysi貫k energetyczny przy polowaniu wybieraj帷 naj豉twiejsze do upolowania ofiary, a wi璚 najcz窷ciej ich ofiarami padaj osobniki stare, chore, m這de. W鈔鏚 jeleniowatych wilki najcz窷ciej poluj na osobniki m這dociane i samice, a w鈔鏚 dzik闚 ich ofiarami najcz窷ciej padaj warchlaki.


2011 © Fundacja Wspierania Inicjatyw Ekologicznych

Witryn odwiedzi這: os鏏