W s這wach kilku o wydrze, bobrze i wilku

wilk Canis lupus (Linnaeus, 1758)

Bajki i opowiadania

Bajka o wilku i siedmiu ko幢徠kach.
autor:

By豉 pewnego razu jedna stara koza, kt鏎a mia豉 siedem ko幢徠ek. Kocha豉 je bardzo, jak ka盥a matka kocha swoje dzieci. Pewnego razu posz豉 koza do lasu po traw, a przed odej軼iem rzek豉 do dziatek:
- Drogie dziatki, id teraz do lasu, strze盧ie si wilka: gdyby si tu dosta, po瘸r豚y was wszystkie ze sk鏎 i ko嗆mi.Koza rozmawia z ko幢皻ami Umie on dobrze udawa, ale poznacie go po grubym g這sie i czarnych 豉pach.
Ko幢皻a odpar造:
- Kochana mateczko, mo瞠sz by spokojna, b璠ziemy bardzo uwa瘸!
Koza mekn窸a zadowolona i posz豉 do lasu.
Nie min窸o wiele czasu, gdy zapuka kto do drzwi i zawo豉:
- Otw鏎zcie, drogie dziatki, to ja, wasza matka! Wr鏂i豉m ju z lasu i ka盥emu przynios豉m co w podarunku. Ale gdy ko幢徠ka us造sza造 gruby g這s, pozna造, 瞠 to by wilk.
- Nie otworzymy ci - zawo豉造 - nasza mateczka ma mi造 i cienki g這sik, a ty masz g這s gruby! Nie jeste nasz mateczk, lecz z造m wilkiem! Ko幢皻a widz czarn 豉p wilka
Pobieg wi璚 wilk do sklepu i kupi sobie wielki kawa kredy. Gdy go zjad, g這s jego natychmiast sta si cienki i delikatny. Potem wr鏂i de drzwi, zapuka i zawo豉:
- Otw鏎zcie, drogie dziatki, to ja, wasza matka! Wr鏂i豉m ju z lasu i ka盥emu przynios豉m co w podarunku.
Ale ko幢徠ka dojrza造 czarn 豉p, kt鏎 wilk wsadzi w okienko, i zawo豉造:
- Nie otworzymy ci, nasza mateczka nie ma czarnych 豉p jak ty! Nie jeste nasz mateczk, lecz z造m wilkiem! Pobieg wi璚 wilk do piekarza i powiedzia:
- Uderzy貫m si w 豉p, nasmaruj j ciastem. Potem pobieg do m造narza i powiedzia:
Wilk smaruje 豉p m彗 - Nasyp mi m彗i na 豉p.
M造narz domy郵i si, 瞠 wilk chce kogo oszuka, i wzbrania si, ale wilk powiedzia:
- Je瞠li nie uczynisz tego, to ci po穋.
Wtedy m造narz przel彗 si i pobieli mu 豉p m彗. Teraz wilk pobieg po raz trzeci do chaty, zastuka i zawo豉:
- Otw鏎zcie, drogie dziatki, to ja, wasza matka! Wr鏂i豉m ju z lasu i ka盥emu przynios豉m co w podarunku. Ale ko幢皻a zawo豉造:
- Poka nam swoj 豉p, 瞠by鄉y si mog造 przekona, czy jeste nasz mateczk. Wilk wsun掖 um帷zon 豉p w okienko, a gdy ko幢皻a j ujrza造, my郵帷, 瞠 to powraca ich mateczka, otworzy造 drzwi. Ale w drzwiach ukaza si - wilk! Ko幢皻a przerazi造 si i pr鏏owa造 si ukry. Jedno wlaz這 pod st馧, drugie pod 堯磬o, trzecie do pieca, czwarte do kuchni, pi徠e do szafy, sz鏀te pod umywalni, si鏚me do skrzynki 軼iennego zegara. Wilk wpada do chatki kozy i ko幢徠ek Ale wilk odnalaz je szybko i nied逝go si z nimi bawi: po趾n掖 jedno po drugim: tylko najm這dszego ko幢徠ka w skrzynce zegarowej nie m鏬 znale潭. Kiedy si ju z造 wilk najad do syta, wygramoli si z domu, leg na zielonej 陰czce pod drzewem i zasn掖 chrapi帷 g這郾o.
Wkr鏒ce potem wr鏂i豉 z lasu stara koza. Ach, c騜 ujrza豉! Drzwi sta造 otworem, st馧, krzes豉 i 豉wki by造 poprzewracane, umywalnia pot逝czona, poduszki i ko責ra 軼i庵ni皻e z 堯磬a. Pocz窸a szuka swoich dziatek, ale nigdzie nie mog豉 ich znale潭. Daremnie wo豉豉 je po imieniu, nikt nie odpowiada. Dopiero gdy zawo豉豉 najm這dsze ko幢徠ko. us造sza豉 g這sik:
- Tu jestem, droga mamo, w skrzynce od zegara. Biedna koza wydoby豉 ko幢徠ko z ukrycia, ono za opowiedzia這 jej, 瞠 przyszed wilk i po瘸r wszystkich. Mo瞠cie sobie wyobrazi, jak gorzko p豉ka豉 biedna koza po swoich ko幢徠kach! Wreszcie wysz豉, w rozpaczy, przed dom na 陰k, a ko幢徠ko bieg這 za ni. Wtem ujrza豉 le膨cego pod drzewem wilka, kt鏎y chrapa, a dr瘸造 ga喚zie. Obejrza豉 go ze wszystkich stron i spostrzeg豉 nagle, 瞠 w brzuchu jego co si porusza i...
"O Bo瞠 - pomy郵a豉 koza - czy瘺y moje biedne dziatki by造 jeszcze 篡we?!" Pr璠ko pos豉豉 najm這dsze ko幢 do domu po no篡czki, ig喚 i nitk. Patem rozci窸a wilkowi brzuch i w tej瞠 chwili wszystkie ko幢徠ka, ca貫 i zdrowe, wyskoczy造 z brzucha wilczyska, kt鏎y w po酥iechu ich nie pogryz, lecz po趾n掖 w ca這軼i.
To to by豉 rado嗆 dopiero! Ko幢皻a 軼iska造 sw kochan mateczk, a koza z rado軼i skaka豉 do g鏎y!
Potem rzek豉:
- Teraz biegnijcie szybko i przynie軼ie mi tyle ci篹kich kamieni, ile ud德igniecie!
Siedem ko幢徠ek naznosi這 w mig mn鏀two kamieni, a koza nak豉d豉 wilkowi w brzuch, ile wlaz這. Potem pr璠ko zaszy豉 mu brzuch, a wilk nawet si nie obudzi.
Kiedy si wilk nareszcie wyspa porz康nie, wsta, ale poniewa kamienie w 穎陰dku wzbudzi造 w nim wielkie pragnienie, pobieg do studni, aby si napi wody. Ale gdy tylko ruszy z miejsca, kamienie pocz窸y uderza jeden o drugi w jego brzuchu. Wykrzykn掖 wtedy:
- Co si tak t逝cze w moim brzuchu, Dlaczego takie mam pragnienie? - My郵a貫m, 瞠m ko幢徠ka po趾n掖,
- A to s chyba kamienie!
A gdy przyszed do studni i nachyli si nad wod, ci篹kie kamienie wci庵n窸y go w g陰b wody.
Kiedy to ujrza造 ko幢徠ka, przybieg造 i zawo豉造 g這郾o:
- Zgin掖 z造 wilk! Zgin掖 z造 wilk! - I ta鎍zy pocz窸y ze sw mateczk doko豉 studni.

廝鏚這: http://www.bajecznik.com/?id2=92

Bajka o wilku
autor: Ma貪orzata Bia豉s

Wilk czu si bardzo samotny: dokucza mu brak przyjaci馧. Co prawda wszystkie zwierz皻a by造 jego znajomi, ale 瘸dnego nie m鏬 nazwa swoim przyjacielem. Ilekro chcia si do kt鏎ego zbli篡, zwierz ucieka這 w pop這chu. Gdy pr鏏owa powiedzie "dzie dobry" zaj帷owi czy wiewi鏎ce, one udawa造, 瞠 go nie s造sz. Zawsze tylko mrucza造: "瞠 bardzo im si spieszy" i czym pr璠zej znika造 w krzakach. Wszystkie ma貫 i du瞠 omija造 go z daleka. Ba造 si go jak ognia i wola造 go nie spotyka na swojej drodze.
Wilk czu si coraz bardziej samotny. Jedynym zwierz璚iem, z kt鏎ym si spotyka i rozmawia by sprytny lis. Jednak lis w oczach wilka nie uchodzi za dobrego przyjaciela. Wilk wiedzia, 瞠 jest bardzo przebieg造 i sprytny. Nie maj帷 jednak innych przyjaci馧, nie gardzi jego towarzystwem.
Pewnego dnia wilk i lis bawili si w chowanego. Najpierw ukry si wilk. Lis bez trudu go znalaz. Potem schowa si lis. Czeka i czeka w swej kryj闚ce. W ko鎍u zniecierpliwiony wyszed z ukrycia i zacz掖 krzycze. Wilk nie odpowiada. Zaniepokojony lis wyruszy na poszukiwania. Znalaz wilka siedz帷ego na pniu.
- Co si sta這? - zapyta lis.
- Jestem zm璚zony - warkn掖 cichutko wilk.
- Nie wyg逝piaj si - zawo豉 lis - dopiero zacz瘭i鄉y zabaw. - A mo瞠 jeste chory?
- Nie, nie jestem. Ale czuj si samotny i opuszczony. Nie mam nikogo bliskiego.
- A ja? - spyta lis.
- Opr鏂z ciebie, nie mam nikogo. Bawi si tylko z tob, a chcia豚ym mie wielu przyjaci馧. W lesie nikt mnie nie lubi.
- Masz racj - odpowiedzia lis. A po chwili namys逝 zaproponowa wilkowi, 瞠by poszuka znajomych na wsi w gospodarstwie.
Doda, 瞠 mieszka tam wiele zwierz徠, kt鏎e na pewno si z nim zaprzyja幡i, a on sam ma tam kilka znajomych kokoszek, kt鏎e ch皻nie pozna z wilkiem...
Nast瘼nego dnia wilk spakowa wi璚 swoje manatki i wyruszy na wie. Po d逝gim marszu dotar do gospodarstwa. Kiedy wszed na podw鏎ko, nie by這 tam 瘸dnych zwierz徠. Zajrza do pierwszego brzegu budynku, niewielkiej owczarni. Wewn徠rz spokojnie skuba這 sobie siano m這de jagni. Kiedy jednak zobaczy這 w drzwiach wilka, zabucza這 z ca造ch si: "ratunku, na pomoc!". Wilk jednak tym powitaniem nie zrazi si. Zajrza do kolejnego pomieszczenia. Ale i tutaj powita這 go przera幢iwe beczenie. Koza podnios豉 alarm na ca貫 podw鏎ko.
- O tym, 瞠 na podw鏎ku jest wilk wiedzia造 ju chyba wszystkie zwierz皻a. Kozy becza造, kaczki kwaka造, koty miaucza造, a g瘰i g璕a造. Zdziwiony wilk usiad na 鈔odku podw鏎za. Pogr捫ony w my郵ach, nie zauwa篡, kiedy podesz這 do niego kilka ciekawskich kur. Gdaka造, gdaka造 i dziwi造 si. Zacz窸y wypytywa go, dlaczego jest taki smutny i czy kogo szuka? Wilk odpar, 瞠 szuka tylko przyjaciela. Lis mu m闚i, 瞠 tutaj znajdzie go na pewno. Kury, s造sz帷 imi lisa, zacz窸y nerwowo drepta. Wilk zaj皻y rozmow z kurami nie przeczuwa niczego z貫go. Tymczasem sprytny lis zakrad si do kurnika i ukrad bia陰 kokoszk. Chwyci j za szyj i zacz掖 pomyka w stron lasu. W por zauwa篡 go jednak wilk i uda si w po軼ig. Z豉pa lisa, odebra mu kur i wr鏂i do gospodarstwa.
Zrozumia, 瞠 chytrus wykorzysta jego naiwno嗆. Wiedzia, 瞠 zwierz皻a b璠 uwa瘸造 go za wsp鏊nika i b璠zie musia opu軼i ich towarzystwo. W jego "wybaczcie mi, ja o niczym nie wiedzia貫m. Chcia貫m tylko znale潭 przyjaci馧. Mia貫m nadziej, 瞠 wy nimi b璠ziecie, ale w takiej sytuacji nie mam 瘸dnych szans". Rozpacz jego by豉 tak wielka, 瞠 zwierz皻a zacz窸y go 瘸這wa. Podszed do niego pies i poklepa go po grzbiecie. Rzek: ,,Dla nas nie jeste wrogiem. To ty uwolni貫 porwan przez lisa kur i nabra貫 si na jego przyja潯.
Prosimy ci aby zosta i zamieszka z nami. Je郵i chcesz mo瞠sz razem ze mn pilnowa obej軼ia''. To nowe zaj璚ie bardzo si wilkowi spodoba這.


廝鏚這: http://www.wilk.pentex.pl/archiwum/2004-01-02.php

Wilk Pysza貫k (bajka buddyjska)
autor: Janusz Krzy穎wski

Dawno, bardzo dawno temu w Indiach panowa豉 wielka susza. Wysch造 trawy na 陰kach, a z drzew zacz窸y opada li軼ie. Ptaki polecia造 do innych kraj闚, a zwierz皻a opuszcza造 swoje kryj闚ki i ucieka造 z wyschni皻ego lasu. Wielki wilk, kt鏎y tam mieszka te zacz掖 cierpie g堯d. Nie mia na kogo polowa. Pewnego razu wyczerpany i bardzo g這dny spotka na swej drodze lwa.
- O, kr鏊u zwierz徠, przyjmij mnie na s逝瘺. B璠 robi wszystko co zechcesz byle by tylko pozwoli mi zjada resztki z twoich uczt.
- Dobrze, wilku. Musisz mi jednak wiernie s逝篡 ? zarycza kr鏊 zwierz徠. ? Masz codziennie rano biec na g鏎, kt鏎a wznosi si nieopodal mojego legowiska, i tam wypatrywa jakiego bawo逝, dzikiego konia albo inne zwierz璚ia, na kt鏎e warto zapolowa.
Gdy je dostrze瞠sz, musisz szybko przybiec i mnie zawiadomi. Resztki z mojej uczty b璠 nale瞠 do ciebie ? tak lew opisa obowi您ki nowego s逝gi. Przez nast瘼ne tygodnie wilk codziennie wbiega na g鏎 i wypatrywa zwierz徠, na kt鏎e p騧niej polowa lew. Obu wiod這 si bardzo dobrze. Jedzenia by這 pod dostatkiem.
Wilk przyty. Futro l郾i這 na nim po造skliwie i by coraz pewniejszy siebie. Na koniec doszed do wniosku, 瞠 lew bez niego nic by nie zdzia豉.
Pewnego razu odezwa si:
- S逝chaj, lwie. Znudzi這 mnie ju us逝giwanie ci. Mam zamiar teraz sam polowa na s這nie. Teraz ty b璠ziesz biega na wzg鏎ze i wypatrywa, czy jaki nie zbli瘸 si w nasz stron, Jak go zobaczysz, przybiegniesz i powiesz mi, z jakiego kierunku nadchodzi. Resztka z polowania b璠zie dla ciebie.
Kiedy wilk to m闚i, stara si wygl康a tak gro幡ie, aby nawet lew go si ba. Lew ze 鄉iechem zgodzi si wypatrzy wilkowi s這nia. Po kilku dniach przybieg do wilka i zarycza:
- Wielki s這 nadchodzi od strony jeziora. Biegnij, wilku!
G逝pi wilk pop璠zi, a gdy tylko zobaczy nadchodz帷ego s這nia, zaraz na niego skoczy. Ogromne zwierz otrz御n窸o si tylko, tak jak gdyby komar je uk御i. P騧niej s這 nadepn掖 na wilka i taki by koniec pysza趾a.

廝鏚這: http://www.orient.jkrzyzowski.pl/index_files/Bajki_buddyjskie.pdf

Trzy 鈍inki
autor: Amy Steedman

砰豉 sobie kiedy stara maciora, kt鏎a mia豉 trzy ma貫 prosiaczki. 安inki ros造 tak szybko, 瞠 maciora uzna豉, i czas, aby posz造 w 鈍iat i same zacz窸y si o siebie troszczy. Pewnego dnia zwo豉豉 wi璚 je wszystkie i powiedzia豉 im co maj zrobi.
- Moje drogie dzieci - rzek豉. - Ju czas, aby軼ie przesta造 m闚i "Kwi, kwi, kwi" i nauczy造 si m闚i ?Chrum, chrum, chrum?, tak jak ja m闚i. W domu nigdy nie nauczycie si doros貫go 篡cia, musicie wi璚 p鎩嗆 w 鈍iat szuka szcz窷cia. Najstarsza 鈍inka by豉 zachwycona, 瞠 mo瞠 odej嗆, i wyruszy豉 w drog dumnie, bo czu豉 si ju wystarczaj帷o doros豉 i uwa瘸豉, 瞠 wie ju wszystko, co trzeba.
Nie usz豉 daleko, gdy spotka豉 cz這wieka nios帷ego s這m.
- Dobry cz這wieku - powiedzia豉 鈍inka uprzejmie ? czy dasz mi troch s這my, abym mog豉 zbudowa sobie dom?
安inka dosta豉 od razu s這my i zbudowa豉 sobie wspania造 dom i by豉 bardzo z siebie zadowolona.
Niebawem przebiega tamt璠y szary wilk. Kiedy zobaczy dom ze s這my, zatrzyma si i zapuka do drzwi, wo豉j帷:
- 安inko, 鈍inko, wpu軼isz mnie?
- Na w這s na mej brodzie, o nie, nie, nie! - odpowiedzia豉 鈍inka.
- A wi璚 dmuchn, chuchn i domek tw鎩 zdmuchn! - zawarcza w軼iekle wilk. Dmuchn掖, chuchn掖 i zdmuchn掖 domek 鈍inki, a j sam zjad.
Kiedy druga 鈍inka wyruszy豉 szuka szcz窷cia, spotka豉 cz這wieka nios帷ego nar璚ze kolcolistu.
- Czy dasz mi troch kolcolistu, abym mog豉 zbudowa sobie dom? - zapyta豉 鈍inka i cz這wiek da jej to, o co prosi豉.
安inka zbudowa豉 sobie pi瘯ny dom i w豉郾ie siedzia豉 sobie w nim zadowolona, kiedy drog podkrad si stary, szary wilk. Pierwsza 鈍inka by豉 tak smaczna, 瞠 zapragn掖 nast瘼nej, wi璚 bardzo si ucieszy, gdy zobaczy dom z kolcolistu. Podszed do drzwi frontowych i g這郾o zastuka wo豉j帷:
- 安inko, 鈍inko, wpu軼isz mnie?
- Na w這s na mej brodzie, o nie, nie, nie! ? odpowiedzia豉 鈍inka rezolutnie.
? A wi璚 dmuchn, chuchn i domek tw鎩 zdmuchn! ? zawarcza niezadowolony wilk. Dmucha i chucha, dmucha i chucha, a w ko鎍u zdmuchn掖 domek 鈍inki, a j sam po瘸r.
Trzecia 鈍inka by豉 o wiele m康rzejsza ni dwie pozosta貫 i kiedy ruszy豉 w 鈍iat, nie mia豉 zamiaru budowa domku ze s這my ani z kolcolistu, ale sz豉 dop鏦i nie napotka豉 cz這wieka, kt鏎y prowadzi w霩 za豉dowany ceg豉mi.
- W豉郾ie tego potrzebuj - powiedzia豉 do siebie 鈍inka. Poprosi豉 wi璚 owego cz這wieka, by zostawi jej tyle cegie, aby mog豉 wybudowa sobie domek. Dosta豉 ich tyle, ile potrzebowa豉.
Wybudowa豉 wi璚 sobie wygodny, ma造 domek z 豉dn kuchni i du篡m kominem. Pomalowa豉 drzwi wej軼iowe na zielono i zamocowa豉 na nich mosi篹n ko豉tk. Potem posz豉 na targ i kupi豉 du穎 naczy i bardzo du膨 waz do zupy.
Wkr鏒ce potem przechodzi drog stary, szary wilk i kiedy zobaczy chatk, podszed do zielonych drzwi i zako豉ta g這郾o now ko豉tk.
- 安inko, 鈍inko, wpu軼isz mnie? ? zawarcza.
- Na w這s na mej brodzie, o nie, nie, nie! - odpowiedzia豉 鈍inka, wygl康aj帷 ukradkiem zza fi ranek w kuchennym oknie.
- A wi璚 dmuchn, chuchn i domek tw鎩 zdmuchn! ? zawarcza w軼iekle wilk.
Dmucha i chucha, dmucha i chucha, a zabrak這 mu tchu, ale wszystko na nic. Nie m鏬 zdmuchn望 mocnego domu z cegie.
Musia wi璚 obmy郵i jaki inny plan, a poniewa by bardzo przebieg造m, starym wilkiem, pr鏏owa przemawia jak najmilszym g這sem udaj帷 przyjazne zamiary.
- Ma豉 鈍inko - powiedzia. - Czy chcia豉by kilka dorodnych rzep? Mog pokaza ci pole, na kt鏎ym ro郾ie ich tyle, ile dusza zapragnie.
- Jeste bardzo mi造 ? odrzek豉 鈍inka. ? Gdzie jest to pole i kiedy przyjdziesz je pokaza?
- Le篡 na farmie pana Rzepi雟kiego, przyjd po ciebie jutro o sz鏀tej rano ? odpowiedzia wilk.
Ale nast瘼nego dnia 鈍inka sama posz豉 na pole rzepy o pi徠ej rano i przynios豉 do domu ca造 w鏎 rzep, zanim zjawi si wilk.
Bardzo to rozz這軼i這 wilka, ale stara si u鄉iecha, jakby to by 瘸rt, i dalej przemawia do 鈍inki swoim ?przyjaznym? g這sem.
- 安inko ? powiedzia ? a mo瞠 chcesz ze mn p鎩嗆 po jab趾a?
- Bardzo ci dzi瘯uj ? odrzek豉 鈍inka. ? Gdzie jest ta jab這 i o kt鏎ej po mnie przyjdziesz?
- Jab這 ro郾ie w sadzie pana Jab這雟kiego, przyjd po ciebie o pi徠ej rano ? odpowiedzia wilk.
Oczywi軼ie 鈍inka wsta豉 o czwartej i my郵a豉, 瞠 zd捫y wr鏂i z jab趾ami, zanim nadejdzie stary wilk. Ale tym razem wilk tak瞠 wsta o czwartej i zakrad si po cichu do sadu w豉郾ie w momencie, kiedy 鈍inka nape軟ia豉 worek jab趾ami. Jak tylko 鈍inka spostrzeg豉 wilka, tak okropnie si przerazi豉, 瞠 najszybciej jak mog豉 wspi窸a si na jab這 i spogl康a豉 w d馧 zza ga喚zi.
- Dzie dobry, panie Wilku ? zawo豉豉 uprzejmie. ? Czy chcia豚y, abym zrzuci豉 ci troch jab貫k?
I zacz窸a trz捷 jab這ni staraj帷 si, by jab趾a upada造 jak najdalej od drzewa i toczy造 si ze wzg鏎za w d馧. Kiedy wilk pobieg za nimi, 鈍inka zesz豉 szybko z jab這nki, zarzuci豉 sobie w鏎 na plecy i pop璠zi豉 do domu. Ale chocia bieg豉 bardzo szybko, wilk by jeszcze szybszy i by coraz bli瞠j i bli瞠j. Prawie uda這 mu si za豉pa 鈍ink za koniuszek jej zakr璚onego ogonka, gdy znika豉 w zielonych drzwiach swojego domu. Jednak drzwi zatrzasn窸y si tu przed nosem wilka ? tym razem 鈍ince uda這 si umkn望 i bezpiecznie schowa. Ale przebieg造, stary wilk udawa, 瞠 wcale nie by z造, i zacz掖 przemawia s這dkim g這sem:
- 安inko ? rzek. ? Czy wiesz, 瞠 dzi jest targ w miasteczku? Je郵i zechcesz ze mn p鎩嗆, przyjd po ciebie o trzeciej po po逝dniu.
- Bardzo ci dzi瘯uj ? odpowiedzia豉 鈍inka. ? B璠 gotowa o trzeciej.
Ale 鈍inka posz豉 na targ na d逝go przed tym, zanim zegar wybi trzeci. Kupi豉 ba鎥 na mleko i weso這 toczy豉 j przed sob, gdy nagle zobaczy豉, 瞠 na wzg鏎ze wspina si pod造, stary wilk.
安inka ogromnie si przestraszy豉, bo pomy郵a豉, 瞠 tym razem wilk na pewno j z豉pie i po穋e. Nie mia豉 gdzie si schowa, wi璚 wlaz豉 do ba鎥i, maj帷 nadziej, 瞠 uda jej si przeczeka w niej, a wilk j minie. Ale gdy tylko znalaz豉 si w 鈔odku, ba鎥a gwa速ownie drgn窸a i zacz窸a toczy si w d馧 ze wzg鏎za ze 鈍ink w 鈔odku.
Ba鎥a wygl康a豉 tak przera瘸j帷o, kiedy mkn窸a drog podskakuj帷 na wybojach, 瞠 stary wilk ogromnie przerazi si kiedy j zobaczy, odwr鏂i si i zacz掖 ucieka najszybciej jak m鏬. Gdy ba鎥a zatrzyma豉 si u st鏕 wzg鏎za, 鈍inka wype透豉 z niej i bezpiecznie zanios豉 j do domu.
Wkr鏒ce stary wilk zn闚 przybieg i zako豉ta do drzwi.
- 安inko ? powiedzia. ? Dobrze, 瞠 nie posz豉 ze mn na targ, chocia tak si umawiali鄉y. Spotka貫m po drodze okropnego potwora. Nie mia n鏬, ale toczy si ze wzg鏎za tak szybko, 瞠 ledwo co uda這 mi si uciec przed nim.
- Cha, cha, cha! ? za鄉ia豉 si 鈍inka. ? A wi璚 nie odgad貫, 瞠 by豉m w 鈔odku tego potwora. To by豉 tylko moja ba鎥a na mleko, kt鏎 kupi豉m na targu. W闚czas wilk tak si rozz這軼i, 瞠 nie m鏬 ju d逝瞠j udawa mi貫go.
- Znajd spos鏏, aby ci po穋e, cho熲ym mia wej嗆 przez komin ? zawarcza najgro幡iej jak umia.
Wtedy 鈍inka pobieg豉 do kuchni, nape軟i豉 wod najwi瘯szy garnek jaki mia豉 i postawi豉 go na ogniu, by zagotowa wod. Nie up造n窸o wiele czasu, a us造sza豉 w kominie z這wieszcze skrobanie i domy郵i豉 si, 瞠 to stary wilk. W jednej chwili podnios豉 pokrywk garnka ? w sam por, bo wilk w豉郾ie z hukiem wypad z komina i wpad wprost do wody. Zanim zd捫y si wygramoli, 鈍inka szybko nakry豉 garnek pokrywk i ugotowa豉 z wilka zup.
Potem wyda豉 przyj璚ie dla swoich przyjaci馧 i wszyscy byli szcz窷liwi, 瞠 nie ma ju starego, z貫go wilka, kt鏎y czyha na dobre, ma貫 鈍inki, aby je po穋e.

廝鏚這: http://www.rodzinakatolicka.pl/index.php/rodzinadzieciimlodziez/32-dzieciarnia/3291-najpikniejsze-bajki-trzy-winki

Wilk i Lis
autor: Jacek Fijo貫k

Wilk mia u siebie lisa, a czego chcia wilk, to lis musia robi, bo by s豉bszy. Lecz lis ch皻nie pozby豚y si pana. Zdarzy這 si, 瞠 obaj szli przez las. Rzek tedy wilk "Rudy lisie, za豉tw co do 瘸rcia, albo ciebie ze穋." Odpar wi璚 lis: "Znam gospodarstwo, gdzie jest para jagni徠. Je郵i masz ochot, p鎩dziemy po jedno." Pasowa這 to wilkowi, poszli wi璚, a list ukrad jagni, przyni鏀 wilkowi i uciek. Wilk za je zjad, lecz nie mia wci捫 do嗆, chcia jeszcze drugie, poszed wi璚 po nie. A 瞠 zrobi to niezdarnie, spostrzeg豉 go matka jagni徠 i zacz窸a tak strasznie krzycze, 瞠 zbiegli si ch這p "ζdnie mnie poprowadzi貫," rzek, "Ale chcia貫m jeszcze drugie jagni, a wtedy pochwycili mnie ch這pi i z這ili mi sk鏎." Lis za odpowiedzia: "Dlaczego zawsze jeste taki 豉sy."
Drugiego dnia zn闚 wyszli w pole, a wilk znowu rzek: "Rudy Lisie, za豉tw co do 瘸rcia, albo ciebie ze穋." Lis odrzek tedy: "Znam gospodarstwo, gdzie kobieta dzi wieczorem piecze p帷zki. P鎩dziemy po nie." Poszli wi璚, lis zakrad si pod dom, rozgl康a si i obw帷hiwa tak d逝go, a si dowiedzia, gdzie sta豉 micha. Wyci庵n掖 potem sze嗆 p帷zk闚 i zani鏀 wilkowi. "Masz tu swoje 瘸rcie", powiedzia i ruszy swoj drog. Wilk po趾n掖 p帷zki w jednej chwili i rzek: "Smakuj malizn," poszed wi璚 i 軼i庵n掖 w d馧 ca陰 mich, 瞠 a rozlecia豉 si na kawa趾i. Zrobi si wielki ha豉s, wysz豉 kobieta, a gdy zobaczy豉 wilka, zawo豉豉 ludzi. Przybiegli czym pr璠zej i t逝kli wilka ile wlezie. Bez czucia w dw鏂h nogach i g這郾o wyj帷 dotar do lisa. "Ale mnie brzydko wyprowadzi貫!", zawo豉, "Ch這pi mnie z豉pali i wygarbowali sk鏎." Lecz lis odpowiedzia: "Dlaczego zawsze jeste taki 豉sy."
Trzeciego dnia, gdy zn闚 byli razem, a wilk z trudem kula do przodu, rzek mimo to znowu: "Rudy lisie, za豉tw mi co do 瘸rcia, albo ze穋 ciebie." Lis odpowiedzia: "Znam cz這wieka, kt鏎y zar積掖 dzi zwierza, a ca豉 beczka solonego mi瘰a stoi w piwnicy. P鎩dziemy po nie. "Ale odejd razem z tob, 瞠by mi pom鏬, gdy nie b璠 m鏬 uciec." - "Niech i tak b璠zie," rzek lis i pokaza mu swe lisie sztuczki i dr騜ki, a wreszcie dotarli do piwnicy. By這 tam mi瘰a w br鏚, a wilk zabra si do niego od razu i my郵a sobie "Minie troch czasu, nim sko鎍z." List tak瞠 sobie nie 瘸這wa, rozgl康a si jednak wsz璠zie, cz瘰to biega do dziury, przez kt鏎 weszli, i pr鏏owa, czy jego cia這 jest jeszcze na tyle w御kie, by si przez ni przedrze. Wilk za powiedzia: "Drogi lisie, dlaczego tak biegasz tam i z powrotem, wyskakujesz i wskakujesz?" - "Musz przecie zobaczy, czy nikt nie idzie," odpowiedzia chytrus,, "Tylko nie 穋yj za du穎!" A wilk rzek: "Nie odejd, zanim beczka nie b璠zie pusta." Lecz wtem przyszed do piwnicy ch這p, kt鏎y us造sza ha豉s lisich skok闚. Lis, gdy go zobaczy, wyskoczy jednym susem przez dziur. Wilk chcia pod捫y za nim, lecz upas si tak, 瞠 nie m鏬 si przecisn望 i utkn掖. Ch這p za przyszed z kijem i zat逝k go na 鄉ier. A lis skaka sobie odt康 weso這 po lesie i si cieszy, 瞠 nie by這 ju 豉sucha.

廝鏚這: http://jababox.w.interia.pl/InteriaSent/WolfFox.htm


2011 © Fundacja Wspierania Inicjatyw Ekologicznych

Witryn odwiedzi這: os鏏